33.7 ℃
NOORD HOLLAND - Soms krijg ik een mail die me even stil maakt. Niet omdat het verhaal zo bijzonder is. Maar juist omdat het zo herkenbaar is.
Een half jaar geleden sprak ik een stel dat voelde dat hun relatie onder druk stond. Ze overwogen hulp, maar besloten het eerst samen op te lossen. Dat leek even te werken. Totdat oude patronen terugkwamen en de spanningen opnieuw opliepen.
Toen ze vorige week opnieuw contact opnamen, waarin ze vertelde: “ We raken elkaar steeds vaker kwijt in irritaties en ruzies die begonnen om ogenschijnlijk kleine dingen. Waarom gebeurt dit steeds opnieuw? En belangrijker nog: hoe kunnen we dit veranderen?
Wat me raakte, was dat ze allebei nog wilden vechten voor hun relatie. Niet omdat alles goed ging, maar juist omdat ze diep van binnen voelden dat ze elkaar nog niet wilden verliezen.
Terwijl ik de mail las, voelde ik vooral verdriet. Niet omdat hun situatie hopeloos is.
Integendeel.
Maar omdat ik wist dat de problemen waar zij nu mee worstelen dezelfde problemen zijn die er toen al waren. Alleen zijn ze inmiddels groter geworden.
Waarom relatieproblemen vaak erger worden
Veel stellen hopen dat relatieproblemen vanzelf verdwijnen. Dat de rust terugkomt als het op het werk wat rustiger wordt.
Dat de irritaties minder worden zodra er minder stress is. Dat het vertrouwen vanzelf herstelt. Dat de communicatie vanzelf verbetert. Maar zo werkt het meestal niet.
Wat ik in mijn praktijk zie, is dat relatieproblemen zelden vanzelf verdwijnen. Sterker nog: ze worden vaak langzaam groter.
Niet omdat mensen niet hun best doen. Niet omdat ze niet van elkaar houden. Maar omdat ze niet weten hoe ze de patronen kunnen doorbreken die hen steeds opnieuw in dezelfde ruzies brengen.
Twee mensen die eigenlijk hetzelfde willen
Tijdens ons gesprek vertelde zij dat ze zich niet gehoord voelde. Ze voelde zich onzeker. Ze ervaarde veel stress en angst.
Ze zei zelfs:
"Ik ben mezelf niet meer."
Daarnaast waren er oude pijnpunten die steeds weer terugkwamen. Vertrouwen dat beschadigd was. Woede die sneller naar boven kwam dan ze wilde.
En misschien nog wel het meest confronterende "Ik irriteer me inmiddels aan bijna alles wat hij doet."
Toen ik hem vroeg hoe hij de relatie ervaarde, kwam er een heel ander verhaal. Maar eigenlijk ook weer niet. Hij vertelde dat hij voortdurend druk voelde.
Dat hij het gevoel had dat hij nooit iets goed deed. Dat discussies steeds vaker uit de hand liepen. Dat hij bang was dat het mis zou gaan tussen hen. En dat hij steeds vaker op zijn tenen liep.
Opvallend genoeg wilden ze allebei hetzelfde.
- Rust
- Verbinding
- Begrip
- Liefde
- Een fijne toekomst samen
Alleen wisten ze niet meer hoe ze daar moesten komen.
Liefde is meestal niet het probleem
Dat is iets wat veel mensen verbaast. Relaties lopen vaak niet vast omdat de liefde verdwenen is. Sterker nog, veel stellen die bij mij komen houden nog ontzettend veel van elkaar.
Ze zijn elkaar alleen onderweg kwijtgeraakt.
Door teleurstellingen, door misverstanden, door onuitgesproken verwachtingen, door oude pijn en door patronen die zich jarenlang hebben opgebouwd.
En precies daar ontstaat vaak de vicieuze cirkel.
Hoe meer frustratie er ontstaat, hoe minder mensen zich gehoord voelen.
Hoe minder ze zich gehoord voelen, hoe heftiger ze reageren. En hoe heftiger ze reageren, hoe groter de afstand wordt.
Waarom relatieproblemen oplossen niet vanzelf gaat
Veel mensen zeggen tegen mij:
"Ik weet eigenlijk wel wat ik anders zou moeten doen."
En dat geloof ik direct. Weten is namelijk meestal niet het probleem.
Veranderen wel.
Ons gedrag bestaat voor een groot deel uit automatische patronen. Patronen die soms al tientallen jaren bestaan. Wanneer spanning ontstaat, schieten we automatisch in ons bekende gedrag.
De één gaat aanvallen. De ander trekt zich terug. De één gaat controleren. De ander gaat vermijden.
En voordat je het weet, speel je opnieuw dezelfde scène af, met dezelfde woorden. dezelfde frustraties en dezelfde pijn.
Alleen steeds iets heftiger.
De grootste valkuil: wachten
Wat mij het meest raakte in deze mail was niet wat er stond, maar wat er tussen de regels door stond.
Een half jaar geleden voelden ze al dat er iets moest veranderen, ze zagen de signalen al. Ze overwogen hulp te zoeken, maar ze hoopten dat het vanzelf beter zou worden.
Dat doen veel stellen.
Uit angst, uit onzekerheid, omdat ze denken dat het nog wel meevalt. Of omdat ze bang zijn dat hun partner misschien niet mee wil werken.
Toch zie ik keer op keer hetzelfde gebeuren. Hoe langer je wacht, hoe meer schade er ontstaat. Hoe langer je wacht, hoe meer afstand er komt. Hoe langer je wacht, hoe moeilijker het wordt om elkaar nog echt te bereiken.
Een eerlijke vraag aan jou
Misschien herken je jezelf in delen van dit verhaal. Misschien voel jij ook dat jullie steeds vaker langs elkaar heen leven. Misschien zijn de gesprekken oppervlakkig geworden. Misschien zijn irritaties inmiddels dagelijkse kost. Misschien vraag je je af hoe lang jullie dit nog volhouden.
Dan wil ik je één vraag stellen. Niet om je bang te maken, maar omdat het een belangrijke vraag is.
Als je niets verandert... Hoe ziet jullie relatie er dan over een jaar uit?
Want uiteindelijk is niets doen óók een keuze. Een keuze voor meer van hetzelfde. Meer afstand, meer frustratie, meer onzekerheid en nog meer verdriet.
En misschien wel het risico dat één van jullie straks niet meer wil vechten voor iets wat vandaag nog te herstellen is.
De stellen die uiteindelijk hun relatie verbeteren, hebben één ding gemeen. Niet dat ze minder problemen hadden. Niet dat ze meer van elkaar hielden. Maar dat één van beiden op een bepaald moment besloot:
"Zo wil ik niet verder. Er moet iets veranderen."
En die eerste stap blijkt achteraf vaak de belangrijkste stap van allemaal.
Want relatieproblemen oplossen begint niet op het moment dat alles duidelijk is. Relatieproblemen oplossen begint op het moment dat je besluit niet langer te accepteren dat alles blijft zoals het is.
Wil je ontdekken hoe jullie uit die vicieuze cirkel kunnen komen?
Plan een vrijblijvend kennismakingsgesprek. Samen kijken we waar jullie vastlopen, welke patronen steeds terugkeren en hoe jullie stap voor stap weer kunnen bouwen aan vertrouwen, begrip en verbinding.
Meer blogs lezen?
Uit elkaar gegroeid? Hoe vind je elkaar weer terug?
